Viðhorf....
Það er alltaf að verða meira meira augljóst fyrir mér hvað viðhorf hefur allt með hamingjustuðul einstaklinga að gera. Viðhorf gagnvart lífinu, okkur sjálfum, lífsreynslum og eiginlega bara öllu sem verður á okkar vegi í gegnum lífið. þegar ég hugsa út í það þá hef ég aldrei hitt neikvæðan og jafnframt lífsglaðan einstakling, ætli þeir finnist?
Mér þykir það nokkuð augljóst að við sjálf veljum okkar eigið viðhorf. Þegar mótlæti lætur á sér kræla þá tökum við, meðvitað eða ómeðvitað, ákvörðun um hvernig við kjósum að takast á við hlutina og hversu lengi við veltum okkur upp úr þeim. Við stjórnum því hvernig við hugsum og í beinu framhaldi hvernig við bregðumst við.
Þegar ég kýs að vera neikvæð og hafa allt á hornum mér, virðist allt ganga á afturfótunum og staðan verður enn ómögulegri. Ég á það til að festast í þessum neikvæðnispitt í smá tíma þar til ég sé ljósið og ákveð að jákvæðni sé meira töff. þegar ég fer að fókusa á það að vera jákvæð og brosa vill svo merkilega til að lífið brosir við mér á móti.
Ég ætla alls ekki að halda því fram að það sé auðvelt að vera alltaf jákvæður. Sér í lagi þegar valið hefur verið neikvæðni í fortíðinni eða við erum alin upp við að neikvæðni sé málið. Við erum öll þrælar vanans og ef við eigum það til að velja neikvæðni fram yfir jákvæðni þá munum við eflaust halda því áfram, þar til meðvitað er tekin ákvörðun um annað.
Að vera meðvitaður um eigin hugsanir er því mjög mikilvægt til að geta breytt eigin viðhorfi. Einhverstaðar las ég að við ættum að passa okkur á því hvað við segjum við okkur sjálf því við erum að hlusta!
Það er til alveg ótrúlega mikið af fólki sem heldur því fram að lífið sé ósanngjarnt og upplifir sjálft sig sem endalaus fórnarlömb og kvartar yfir einu og öllu. Mikið getur verið erfitt að umgangast svoleiðis fólk í lengri tíma. Ég tel að með þetta viðhorf mun svoleiðis fólk líklegast ekki upplifa neitt jákvætt. Allt gott fellur í skuggan af og/eða er kaffært í neikvæðni og svartsýnishugsunum.
Neikvæðni er smitandi og eitthvað sem engin sækir í nema vera neikvæður sjálfur. Jákvætt fólk geislar og hefur dásamlegt aðdráttarafl og veitir okkur jafnvel innblástur í að verða betri í að kjósa bros fram yfir skeifu.
Ég leiði stundum hugann að orðatiltæki sem móðir mín sagði oft við mig í æsku "þú uppskerð það sem þú sáir". Ég hef alltaf skilið þetta sem að ef ég er góð og kem fram við aðra með virðingu og vinsemd þá mun ég uppskera það í sömu mynt. Stór misskilingur! Núna skil ég það þannig að ef ég vel mér jákvætt viðhorf og að brosa framan í heiminn, þá mun heimurinn og lífið færa mér góða hluti.
“We cannot change our past... we cannot change the fact that people will act in a certain way. We cannot change the inevitable. The only thing we can do is play on the one string we have, and that is our attitude. I am convinced that life is 10% what happens to me and 90% of how I react to it. And so it is with you... we are in charge of our Attitudes.”
― Charles R. Swindoll
Ást M
Sunday, January 26, 2014
Sunday, January 19, 2014
Nr. 2 - Mistök
Mistök…
Hvað eru mistök og hvernig bregðumst við við þegar við áttum okkur á að við höfum framkvæmt þau!
Samkvæmt minni skilgreiningu eru mistök, eitthvað sem var sagt eða gert sem skilaði ekki tilætluðum árángri. Hvort sem framkvæmt var meðvitað eður ei.
Mistök eru þó einkar mikilvæg fyrir persónulegan vöxt og þroska. Ef við gerum ekki mistök þá lærum við ekki eða tökum meðvitað betri ákvarðanir í framtíðinni.
Mistök koma í öllum stærðum og gerðum, með mismiklum áhrifum á líf okkar. Allt frá því að hafa engin áhrif yfir í að hafa miklar breytingar í för með sér. Einnig er skilgreining á hugtakinu einkar persónubundin.
Þegar ég lít tilbaka yfir farin veg í mínu eigin lífi, eru ótal mörg mistök sem ég hef framkvæmt. Sum þeirra hafa haft sárar lífsreynslur í för með sér og aðrar fært mér það sem er mér kærast í lífinu og haft ótrúlega jákvæðar breytingar á persónuna sem ég hef að geyma.
Slæmar ákvarðanir varðandi fólk sem ég hef ákveðið að hleypa „inn“ og upplifði síðar svikin af, þau skipti sem ég ákvað að vera en ekki að fara í samböndum sem ég vissi innst inni að voru mér ekki holl. Allt hefur þetta kennt mér eitthvað og hef ég áttað mig á að ef ekki er lagað „grunninn“ sem er við sjálf, þá eru allar líkur á að sömu mistökin verði framkvæmd aftur og aftur bara í öðrum umbúðum.
Þegar við treystum á dómgreind annara hvað eigin líf varðar og setjum sjálfvirði okkar þar með í þeirra hendur, þá munum við líklegast ekki læra af eigin mistökum. Heldur erum við upptekin af því að "þóknast" öðrum og samtímis að hunsa þá staðreynd að ábyrgðin af eigin hamingju liggur í okkar höndum. þar sem engin nema við sjálf getum metið hvað er mikilvægast fyrir okkur sjálf.
Með viðburðarík ár að baki eru margar hugsanir sem staldra við í kollinum á mér, mis jákvæðar en baráttuviljinn fyrir að finna innri ró og elska og virða sjálfa mig meira er gríðalega mikill.
Ég hef valið þennan vettfang til að viðra hugsanir mínar sem og pælingar á lífinu almennt. Ég áskil mér rétt á að skipta um skoðun oft á dag þar sem ég er enn að gera mistök og læra af þeim. Sem betur fer.
"Experience is simply the name we give our mistakes"
Oscar Wilde
Ást M
Hvað eru mistök og hvernig bregðumst við við þegar við áttum okkur á að við höfum framkvæmt þau!
Samkvæmt minni skilgreiningu eru mistök, eitthvað sem var sagt eða gert sem skilaði ekki tilætluðum árángri. Hvort sem framkvæmt var meðvitað eður ei.
Mistök eru þó einkar mikilvæg fyrir persónulegan vöxt og þroska. Ef við gerum ekki mistök þá lærum við ekki eða tökum meðvitað betri ákvarðanir í framtíðinni.
Mistök koma í öllum stærðum og gerðum, með mismiklum áhrifum á líf okkar. Allt frá því að hafa engin áhrif yfir í að hafa miklar breytingar í för með sér. Einnig er skilgreining á hugtakinu einkar persónubundin.
Þegar ég lít tilbaka yfir farin veg í mínu eigin lífi, eru ótal mörg mistök sem ég hef framkvæmt. Sum þeirra hafa haft sárar lífsreynslur í för með sér og aðrar fært mér það sem er mér kærast í lífinu og haft ótrúlega jákvæðar breytingar á persónuna sem ég hef að geyma.
Slæmar ákvarðanir varðandi fólk sem ég hef ákveðið að hleypa „inn“ og upplifði síðar svikin af, þau skipti sem ég ákvað að vera en ekki að fara í samböndum sem ég vissi innst inni að voru mér ekki holl. Allt hefur þetta kennt mér eitthvað og hef ég áttað mig á að ef ekki er lagað „grunninn“ sem er við sjálf, þá eru allar líkur á að sömu mistökin verði framkvæmd aftur og aftur bara í öðrum umbúðum.
Þegar við treystum á dómgreind annara hvað eigin líf varðar og setjum sjálfvirði okkar þar með í þeirra hendur, þá munum við líklegast ekki læra af eigin mistökum. Heldur erum við upptekin af því að "þóknast" öðrum og samtímis að hunsa þá staðreynd að ábyrgðin af eigin hamingju liggur í okkar höndum. þar sem engin nema við sjálf getum metið hvað er mikilvægast fyrir okkur sjálf.
Með viðburðarík ár að baki eru margar hugsanir sem staldra við í kollinum á mér, mis jákvæðar en baráttuviljinn fyrir að finna innri ró og elska og virða sjálfa mig meira er gríðalega mikill.
Ég hef valið þennan vettfang til að viðra hugsanir mínar sem og pælingar á lífinu almennt. Ég áskil mér rétt á að skipta um skoðun oft á dag þar sem ég er enn að gera mistök og læra af þeim. Sem betur fer.
"Experience is simply the name we give our mistakes"
Oscar Wilde
Ást M
Wednesday, January 15, 2014
Subscribe to:
Posts (Atom)